Το παλαμάρι του …Μπλογκάρη!
Σίγουρα ο τίτλος του άρθρου μου σας παραπέμπει σε παλιές κινηματογραφικές δόξες, όμως πιστέψτε με είναι απολύτως σχετικός με αυτά που θα σας γράψω 
Έλαβα σήμερα το πρωί, στο email μου, μια επιστολή από κάποιον που υπογράφει ως [xediantropos] , ο οποίος με πολύ σοβαρό ύφος και κυριλέ εκφράσεις με κατηγόρησε, εμένα και όλους τους υπόλοιπους φίλους bloggers που ασχολούνται με την πολιτική και τον σχολιασμό της επικαιρότητας, ότι κάνουμε πολύ κακό γιατί αερολογούμε, αναπαράγουμε πολιτικές απόψεις και ούτε λίγο ούτε πολύ δημιουργούμε τις συνθήκες για τη δημιουργία ενός σκηνικού “σκληρού πολιτικού πορνό” (sic).
Πριν σας πω την άποψή μου και απαντήσω στο μήνυμα θα σας παραθέσω ένα μικρό απόσπασμα από τη μέση του μηνύματος του:
“Θα πρέπει να παραδεχθείτε ότι όλοι εσείς που πολιτικολογείτε στο διαδίκτυο, δεν κάνετε τίποτε άλλο παρά να λέτε αυτά που γράφουν οι εφημερίδες, σε πιο λαϊκίστικη έκδοση. Μερικοί από σας δε, πληρώνονται ή και υποστηρίζονται από κάποια πολιτικά γραφεία, για να υποστηρίξουν πολιτικές και πρόσωπα, που συμφέρουν τους εκάστοτε πρωταγωνιστές της πολιτικής σκηνής. Με αυτόν τον τρόπο παίζετε ως κομπάρσοι σε μια ταινία “σκληρού πολιτικού πορνό”, της οποίας οι θεατές είναι πάρα πολλοί, κυρίως γιατί προβάλλεται από την τηλεόραση σε ζώνες μεγάλης τηλεθέασης.”
Ομολογώ ότι η έκπληξή μου ήταν μεγάλη, και ενώ στην αρχή σκέφτηκα ότι ο φίλος αναγνώστης νόμισε ότι “τα παίρνω” από κάπου και διαμαρτυρήθηκε, και ότι επίσης αυτό που έκανε ήταν να κατηγορήσει το αναφαίρετο δικαίωμα του σκέπτεσθαι και εκφράζεσθαι ελεύθερα, εντούτοις μετά από δεύτερη σκέψη, κατάλαβα ότι …έχει δίκιο! Όχι βέβαια γιατί οι bloggers είναι πολιτικά πιόνια, που παίζουν το παιχνίδι της εξουσίας, αλλά γιατί όντως υπάρχει σκηνικό “σκληρού πολιτικού πορνό“, διαμορφωμένου εδώ και χρόνια από τα ίδια τα κόμματα και τα ΜΜΕ, στο οποίο σκηνικό μετέχουμε όλοι, και λόγω του διαδικτύου και των σελίδων μας, είμαστε εν δυνάμει “κομπάρσοι” στις “ερωτικές” πολιτικές κινηματογραφικές “παραγωγές”
Όμως έχω να απαντήσω στον αγαπητό φίλο, που τον ευχαριστώ για την αφορμή που μου έδωσε, για να γράψω αυτό το άρθρο, ότι η ελεύθερη έκφραση πολιτικών ιδεών στο διαδίκτυο, είναι μια ευκαιρία να γνωριστούμε οι πολίτες μεταξύ μας, να ανταλλάξουμε δόκιμα τις πολιτικές μας απόψεις, να γίνουν απόλυτα δημοκρατικές πολιτικές συζητήσεις και τέλος κάποια στιγμή στο μέλλον, που δεν θα αργήσει, θα έχουμε όλοι οι πολίτες ανεξαιρέτως, τη δύναμη να ακουστεί η άποψή μας για περισσότερες από 1 ημέρες την τετραετία (μιλώ για την ημέρα των εκλογών )
Δεν σχολιάζω περισσότερο, περιμένω τις δικές σας απόψεις για να ανοίξουμε το θέμα.
…
Οι συζητήσεις των πάλε ποτέ καφενείων με τις τοπικές και πολιτικά ξεκάθαρες εφημερίδες υπό μάλης απλά μεταφέρονται στο διαδίκτυο. Πάντα ήμαστε παρατηρητές, ή τοποτηρητές της πολιτικής στην Ελλάδα, άλλωτε ως Βενιζελικοί, βασιλικοί, Παπανδρεϊκοί κ.ο.κ. Γεγονός που εδράζεται στην ανάγκη μας να ανήκουμε κάπου. Απλά τώρα τα πράγματα στερούνται κομματικοποίησης και βρήθουν πολιτικής ανησυχίας.
Το αν οι πληροφορίες που μας συναντούν προέρχονται από τις ζώνες υψηλής τηλεθέασης, φυλλάδες, εφημερίδες, δοξασίες, η σύνθεσή τους είναι αυτή που παράγει πολιτική.
“Το να χρησιμοποιείς ένα βιβλίο αποτελεί αντιγραφή. Το να χρησιμοποιείς περισσότερα, αποτελεί επιστήμη”-δεν είναι δικό μου!
apostis.wordpress.com
Chris, θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου περί καφενείων. Το διαδίκτυο παίζει το ρόλο του καφενείου, στο οποίο γίνονταν πολιτικές συζητήσεις και παράγονταν πολιτικές απόψεις από τη σύνθεση ιδεών και πληροφοριών. Μόνο που τώρα οι συζητήσεις αυτές γίνονται και μεταξύ ανθρώπων που δεν γνωρίζονται, ούτε και θα είχαν ποτέ την ευκαιρία να γνωριστούν. Αυτό είναι άκρως ενδιαφέρον…
Είδες αν έβγαζες μια φωτογραφία πως είσαι μουσάτος με κοτσίδα δεν θα σου έστελνε τέτοιες … Εμένα δε μου έχουν στείλει ποτέ τίποτα…
χαχαχα karpidis, μου αρέσει η προσέγγισή σου. Ίσως πρέπει να αφήσω …μούσι