Άγρια ομορφιά στο πολιτικό σκηνικό

Σε παλαιότερο άρθρο μου είχα χαρακτηρίσει το αποτέλεσμα των πρόσφατων εκλογών ως το σοφότερο των τελευταίων ετών. Το μοίρασμα της πολιτικής πίτας έχει δρομολογήσει εξελίξεις σε όλους τους χώρους, μερικές εκ των οποίων, παρακολουθούμε καθημερινά στις τηλεοράσεις μας.

Τα δύο μεγάλα κόμματα βρίσκονται σε κατάσταση “εκτάκτου ανάγκης“. Στο μεν ΠΑΣΟΚ έπεσαν τα προσωπεία, που τόσα χρόνια υπήρχαν, και αποκαλύφθηκαν ολοφάνερα τα στρατόπεδα των μονομάχων. Το πολιτικό μέλλον του κινήματος είναι αβέβαιο. Στη δε ΝΔ, δεν υπάρχει η τόση αλαζονία της πρώτης τετραετίας γιατί με 152 βουλευτές, όλο και κάποιος δυσαρεστημένος θα προκαλέσει αγωνίες και ανησυχίες στους κυβερνητικούς στρατηγικούς σχεδιασμούς.Το μέλλον της υφιστάμενης κυβέρνησης αβέβαιο επίσης.

Όσο για τα μικρότερα κόμματα, η κατάσταση τα οδηγεί ή στη δράση ή στην εξαφάνιση. Αν τώρα που τα πράγματα εξελίσσονται ραγδαία, αυτά μείνουν απαθή, στις επόμενες εκλογές οι πολίτες θα τα καταψηφίσουν ως ανεπαρκή.

Οι νέοι πολιτικοί συσχετισμοί οδηγούν σιγά σιγά στην εμφάνιση της πραγματικότητας. Είναι σαν να βλέπουμε μια πελώρια δύναμη “δικαιοσύνης” να πλανάται πάνω από την πολιτική σκηνή, να υποχρεώνει την αλήθεια να βγει στην επιφάνεια, να καταδικάζει τους δήθεν και τους ψεύτες, να εξαναγκάζει τους πάντες να εκδηλώσουν τις απόψεις τους, όσοι δεν αξίζουν ξεφουσκώνουν, όσοι έχουν άποψη και θέσεις επαναπροσδιορίζουν τις δυνάμεις τους.

Το πιο ωραίο, απ’ όλα όσα συμβαίνουν, είναι ότι κανείς δεν έχει τον απόλυτο έλεγχο της κατάστασης. Ούτε η κυβέρνηση, ούτε η αντιπολίτευση. Όσο κι αν νόμιζαν κάποιοι, που έχουν κάθε μορφής εξουσία, ότι θα ελέγξουν τις εξελίξεις, έκαναν λάθος. Επί σειρά ετών υπήρχαν δυνάμεις σε κάθε πολιτικό χώρο που δρούσαν παρασκηνικά, ενεργούσαν συμφεροντολογικά και συσπείρωναν το τεράστιο “πολιτικό ελατήριο“, τώρα ήρθε η ώρα να εκτονωθεί και να δημιουργήσει νέα πολιτικά δεδομένα.

Κατά την άποψή μου, η κατάσταση αυτή έχει μια “άγρια ομορφιά” γιατί αναταράσσονται οι λιμνάζουσες πολιτικές πρακτικές, και αργότερα, αφού κατασταλλάξουν τα πράγματα, θα υπάρξει γονιμότερο έδαφος για ευρύτερη βελτίωση της πολιτικής.

Ας αφήσουμε όλους αυτούς, απ’ όλους τους χώρους, να φαγωθούν μεταξύ τους. Δική μας δουλειά δεν είναι να συμμετέχουμε στον πόλεμο, αλλά να αποκτήσουμε καθαρή πολιτική σκέψη ώστε να τους κρίνουμε. Είναι μοναδική ευκαιρία, τώρα που όλα είναι στην επιφάνεια, να καταλάβουμε πράγματα, να απομυθοποιήσουμε πρόσωπα, να αποτινάξουμε την επιρροή της τηλεοπτικής προπαγάνδας και να γίνουμε πιο συνειδητοί πολίτες.

Γιατί στο κάτω κάτω εμείς έχουμε τελικά την δύναμη, όλοι αυτοί είναι απλώς διαχειριστές της, επειδή εμείς τους το επιτρέπουμε.

–

~ από beatris στο Οκτωβρίου 25, 2007.